திருக்குறள் கூறும் மருத்துவம்


திருக்குறள் கூறும் மருத்துவம்
அதிகாரம்: மருந்து
பாடல்கள்: 10
விளக்க உரை: ஹீலர் ராஜா முகமது காசிம்

முன்னுரை 
திருக்குறளின் மருந்து அதிகாரத்தில், மனிதர்கள் ஆரோக்கியமாக வாழ சில வழிமுறைகளையும், மனிதர்களுக்கு நோய்கள் உண்டாகும் காரணத்தையும், அந்த நோய்கள் வராமல் தடுக்கும் வழிமுறைகளையும். ஒருவேளை நோய்கள் உண்டானால் அவற்றை குணப்படுத்தும் வழிமுறைகளையும் கற்றுத்தருகிறார் திருவள்ளுவர்.

மருந்து அதிகாரத்தில் திருவள்ளுவர் கூறும் இந்த பத்து பாடல்களை புரிந்துகொண்டு வாழ்வில் கடைப்பிடித்தல். வாழ்நாள் முழுமைக்கும் எந்த நோயும் அண்டாமல் வாழலாம். ஒருவேளை தற்போது நோய் கண்டவராக இருந்தால் அனைத்து வகையான நோய்களும் நிச்சயமாக குணமாகும்.

2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திருவள்ளுவர் எழுதிய மருந்து அதிகாரத்தின் குறள்களுக்கு, இன்றைய காலகட்டத்துக்கு ஏற்ப விளக்க உரை எழுத முயற்சி செய்கிறேன்.

அன்புடன்
ஹீலர் ராஜா முகமது காசிம்


குறள் 941:
மிகினும் குறையினும் நோய்செய்யும் நூலோர், வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று.

உரை
பசியின் அளவுக்கு மிகுதியாக உண்பதும், உடலுக்குத் தேவையான பொழுது ஓய்வும் உறக்கமும் கொடுக்காமல் இருப்பதும் சித்தமருத்துவ நூல்கள் கூறும் வாதம், பித்தம், கபம், இவை மூன்றும் மாறுபாடு அடைந்து உடலில் நோய்கள் உருவாக காரணமாக இருக்கிறது.

குறள் 942:
மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது, அற்றது போற்றி உணின்.

உரை
இதற்கு முந்தைய வேளையில் உண்ட உணவு முழுதாக செரித்து விட்டதா என்பதை அறிந்து. இப்போது இருக்கும் பசியின் அளவையும் அறிந்து, பசியின் அளவுக்கு தக்க உணவு உட்கொண்டால். இந்த உடலை பாதுகாக்க எந்த மருந்தும் தேவைப்படாது.

குறள் 943:
அற்றால் அறவறிந்து உண்க அஃதுடம்பு, பெற்றான் நெடிதுய்க்கும் ஆறு.

உரை
அன்றாட வாழ்க்கைமுறை, செய்யும் தொழில் இவற்றுக்குத் தேவைப்படும் உடலின் சத்தும் ஆற்றலும் அறிந்து. அந்த உடலின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்யக்கூடிய உணவை தேர்ந்தெடுத்து உண்பதே, இந்த உடல் நீண்ட நாட்களுக்கு ஆரோக்கியமாக இருக்க உதவும் வழியாகும்.

குறள் 944:
அற்றது அறிந்து கடைப்பிடித்து மாறல்ல, துய்க்க துவரப் பசித்து.

உரை
ஆசைக்கும் சுவைக்கும் அடிமையாகி அதிகமாக உண்ணாமல். உண்ட உணவு செரித்ததை அறிந்து, நன்றாகப் பசிக்கும்போது உடலுக்கு ஒத்துப்போகும் உணவை உட்கொள்வதை வாழ்க்கை நெறியாக கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

குறள் 945:
மாறுபாடு இல்லாத உண்டி மறுத்துண்ணின், ஊறுபாடு இல்லை உயிர்க்கு.

உரை
வாதம், பித்தம், கபம், இவை மூன்றும் மாறுபாடு அடையாதவாறு, உடலுக்கு ஒத்துப்போகாத உணவை மறுத்து, உடலுக்கு நன்மை பயக்கும் உணவை மட்டும் உட்கொண்டால். இந்த உடலில் வாழும் உயிர் நோயினால் வேதனை அடையாது, துன்பத்தையும் அனுபவிக்காது.

குறள் 946:
இழிவறிந்து உண்பான்கண் இன்பம்போல் நிற்கும், கழிபேர் இரையான்கண் நோய்.

உரை
உணவை பசியின் அளவுக்குக் குறைவாக உண்பவனிடத்தில் ஆரோக்கியம் நிலைத்து நிற்பது போல், பசியின் அளவுக்கு மிகுதியாக உண்பவனிடத்தில் நோய்கள் நிலைத்து நிற்கும்.

குறள் 947:
தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின், நோயள வின்றிப் படும்.

உரை
தன் உடலுக்கு எந்த உணவு தேவை, எந்த அளவு தேவை என்பதை அறியாமல். அளவுக்கு அதிகமாக உண்பவனுக்கு அளவில்லா நோய்கள் உண்டாகும்.

குறள் 948:
நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும், வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்.

உரை
ஒருவர் உடலில் உள்ள நோயைக் குணப்படுத்த வேண்டுமாயின். அது என்ன நோய் என்பதை அறிந்து. அந்த நோய் உடலில் எங்கு எப்படி உருவானது என்பதை ஆராய்ந்து. அந்த நோயை குணப்படுத்தக்கூடிய மருத்துவத்தை அறிந்து. அந்த மருத்துவத்தை பிழையில்லாமல் முறையாக செய்ய வேண்டும்.

குறள் 949:
உற்றான் அளவும் பிணியளவும் காலமும், கற்றான் கருதிச் செயல்.

உரை
மருத்துவம் பயின்றவர்கள் நோயை முறையாக குணப்படுத்த. நோய்வாய்ப்பட்டவரின் உடல் நிலையை அறிந்து. நோய்வாய்ப்பட்டவரின் நோயின் தன்மை, நோயின் அளவு, நோயின் வீரியம் அறிந்து. அந்த நோயை குணப்படுத்த தகுந்த நேரம் காலம் பார்த்து. முறையாக மருத்துவம் செய்ய வேண்டும்.

குறள் 950:
உற்றவன் தீர்ப்பான் மருந்துழைச் செல்வானென்று, அப்பால் நாற்கூற்றே மருந்து.

உரை
நோயாளி, அந்த நோயை குணபடுத்தக் கூடிய மருத்துவன், நோயாளியின் நோய்க்குத் தக்க தரமான மருந்து, நோயாளியின் அருகில் இருந்து பரிவுடன் கவனித்துக் கொள்பவர், இவை நான்கும் செறுவதே முறையான மருத்துவமாகும்.


No comments:

Post a Comment